پنج دانشمند ORNL توسط دفتر علوم DOE برای دریافت بودجه تحقیقاتی قابل توجه به عنوان بخشی از برنامه تحقیقات شغلی اولیه انتخاب شده اند. آنها به مدت پنج سال حدود 500000 دلار در سال برای پوشش حقوق و هزینه های تحقیقاتی دریافت خواهند کرد.
محققان ORNL که جوایز دریافت می کنند عبارتند از:
- متیو بیدلرفیزیکدان در بخش انرژی همجوشی، که توسط برنامه علوم انرژی فیوژن برای پیشنهاد خود “مدل سازی هیبریدی جنبشی-سیال کاهش ناپیوستگی توکامک” انتخاب شد.
- ملیسا کرگربوم شناس در گروه علوم زیستی، که توسط برنامه تحقیقات بیولوژیکی و زیست محیطی برای پیشنهاد خود، “درک تأثیرات پوپولوس – انجمن های میکوریزا بر بهره وری گیاه و مقاومت به تنش غیر زنده” انتخاب شد.
- فانکانگ لیدانشمند توسعه روش نوترونی در بخش فناوری نوترون که توسط برنامه علوم پایه انرژی برای پیشنهاد خود “تحلیل ساختار و دینامیک مواد پیشرفته با وضوح بی سابقه” انتخاب شد.
- کرستن رویساردفیزیکدان شتابدهنده در بخش تحقیقات شتابدهنده، که توسط برنامه فیزیک انرژی بالا برای پیشنهاد خود “پیشرفت مدل سازی پرتو شتاب دهنده از طریق تشخیص فاز-فضای با ابعاد بالا در بستر آزمایش انژکتوری با شدت بالا” انتخاب شد.
- دایسوکه شیراکیفیزیکدان آزمایشی پلاسما در بخش انرژی فیوژن، که توسط برنامه علوم انرژی فیوژن برای پیشنهاد خود “علم دقیق و کنترل تغذیه گلوله برای بهینه سازی سناریوهای پلاسمای توکامک” انتخاب شد.
برندگان امسال نیز مانند همتایان خود قبل از خود، طیف وسیعی از تلاش‌های علمی را نشان می‌دهند و نوید بزرگی برای برداشتن گام‌های مهم در حرفه خود دارند. علاوه بر این، برندگان امسال با پروژه‌های بلندپروازانه خود در دنیایی که با همه‌گیری COVID-19 تغییر کرده بود، مقابله کردند.
مانند بسیاری دیگر از کارمندان ORNL، آنها به طور عمده در خانه کار می کنند و در مورد نحوه مدیریت ادغام زندگی خانوادگی و حرفه خود تصمیم می گیرند.
کرگر گفت: «با توجه به اینکه دفتر من اکنون در خانه من است، متوجه شدم که ساعات طولانی کار می کنم. سال فوق العاده پرباری بوده است، اما سعی می کنم به تعادل عادی کار و زندگی برگردم.
کرگر و همسرش آستین لیا به دو فرزند خود در مدرسه مجازی کمک کردند، خانه خود را با چندین پدربزرگ و مادربزرگ به اشتراک گذاشتند و آزمایش‌های علمی زیادی را در آشپزخانه انجام دادند.
او می‌گوید: «ما در خانه‌مان سرکه، جوش شیرین و کرم موبر زیادی داریم.
بیدلر، همراه با همسرش کارولین و دوقلوهای 3 ساله، کمی بیش از یک سال بود که در شرق تنسی بودند، زمانی که آنها به کار از خانه تبدیل شدند. در اوقات فراغت به تهیه نان مشغول بود.
«همه چیز بسته بود و نمی‌بینی زندگی مثل همیشه در جریان است. اما پس از آن شما این خمیر ترش حباب را دارید و زنده و در حال رشد است. شما می توانید تمام امیدها و رویاهای خود را روی آن بگذارید.» او با خنده گفت.
او گفت: «ما می‌توانستیم نان زیادی بخوریم، بنابراین شروع کردیم به تقسیم آن با همسایه‌هایمان. ملاقات با افراد جامعه و دیدن کمک آنها به یکدیگر علیرغم دوری، چیز خوبی بود.»
برای رویسارد، راحتی دنیای مجازی به او این امکان را داده است که در طول بیماری همه گیر در خانه به تحقیقات خود ادامه دهد، جایی که او و همسرش جورج هاین در حال پرورش زنبورها، دو مرغ و شش جوجه – که به طور طبیعی کوارک نامیده می شوند – و یک جوجه در حال گسترش هستند. شبکه باغ ها
من یک باغ در کلیسای خود نگهداری می کنم، اولین پرسبیتریان در اوک ریج، و همچنین در باغ محلی دیگری که محصولات را به انبار غذای محلی تحویل می دهد، داوطلب می شوم. من همچنین باغ خانه خود را گسترش می دهم – دارم شروع به رسیدن به نقطه اشباع می کنم … شاید دیگر باغی وجود نداشته باشد،” او با خنده گفت.
علاقه لی به حل مسائل با رویکرد عملی در خارج از آزمایشگاه مشهود است. در طول همه‌گیری، لی و همسرش چن، خانه‌شان را خودشان بازسازی کردند، ابتدا آشپزخانه‌شان را بازسازی کردند و حالا کف‌هایشان را بازسازی کردند. این زوج دو پسر دارند.
شیراکی که در مرکز فیوژن ملی DIII-D در سن دیگو مستقر است، زمان خود را بین کار بر روی سخت افزار در این مرکز و انجام کارهای نظری و تحلیلی در خانه تقسیم می کند.
او گفت: “تیم اصلی ما در ORNL به خوبی تطبیق یافته است و به همکاری موثر ادامه می دهد – با حضور در سن دیگو، ما همیشه خارج از سایت کار کرده ایم.”
شاید بزرگترین تغییر برای شیراکی امسال در یک بسته کوچک، 7 پوند، 10 اونس بود. او و شریک زندگی‌اش آن در ماه ژوئیه صاحب اولین فرزندشان شدند.
