اسرار امیز، حلقه های ارواح در فضای عمیقی که از زمان کشف آنها در سال 2019 اخترشناسان را متعجب کرده است ، ممکن است در نهایت توضیحی داشته باشد.
طبق یک تجزیه و تحلیل جدید ، لکه های غول پیکر کم نور امواج شوک است که توسط وزش باد شدید که از کهکشان ها در مراکز خود می وزند ، حک شده است.
با این حال، اینها فقط کهکشان های معمولی نیستند. آنها کهکشان هایی هستند که تحت یک ستاره زایی قرار گرفته اند یا در حال سپری شدن هستند – دوره ای از شکل گیری شدید ستاره ها، انفجاری واقعی از ستارگان پرجرم که به سرعت متوالی متولد می شوند و می میرند و به زندگی خود در ابرنواخترهای تماشایی پایان می دهند.
“این کهکشان ها واقعا جالب هستند” اخترفیزیکدان آلیسون کویل توضیح می دهد از دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، که این مطالعه را رهبری کرد.
“آنها هنگام برخورد دو کهکشان بزرگ رخ می دهند. این ادغام تمام گاز را به یک منطقه بسیار کوچک می راند، که باعث انفجار شدید تشکیل ستاره می شود. ستارگان پرجرم به سرعت می سوزند و وقتی می میرند، گاز خود را به صورت بادهای خروجی بیرون می اندازند.
تجزیه و تحلیل این تیم نشان می دهد که این گاز سپس به بیرون رانده می شود و توسط بادهای کهکشانی که از کهکشان می ریزند جذب می شود و یک جریان خروجی قدرتمند و کروی ایجاد می کند که در آن یک جبهه شوک ایجاد می کند که در آن به محیط نرم بین کهکشانی اطراف برخورد می کند.
https://www.youtube.com/watch?v=5tYr_5sD-RA frameborder=”0″ allow=”accelerometer; اجرای خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; تصویر در تصویر؛ اشتراک‌گذاری وب” فعال کردن تمام صفحه>
محافل رادیویی عجیبیا ORC، تقریباً دقیقاً همان چیزی است که به نظر می رسد. آنها دایره هایی در اعماق فضا هستند که توسط تلسکوپ های رادیویی قدرتمند و فقط تلسکوپ های رادیویی شناسایی شده اند. آنها در طول موج های دیگر شناسایی نشدند. آنها همچنین مانند حباب ها در لبه ها روشن تر به نظر می رسند.
پخش رادیو کمی شبیه نوری بود که در امواج ضربه ای دیگر دیده می شودو شکل ظاهری کروی آن شبیه اجسامی مانند سحابی‌های سیاره‌ای یا بقایای ابرنواختر بود، فقط بسیار بسیار بزرگ‌تر. ستاره شناسان متحیر بودند… اما سال گذشته سرنخ دیگری به دست آوردیم. در مرکز هر ORC، دانشمندان یک کهکشان را کشف کرده اند.
این نشان می دهد که ORC ها به نوعی از یک کهکشان مرکزی سرچشمه می گیرند و به سمت بیرون گسترش می یابند. دانشمندان فکر کردند محتمل ترین توضیح یک انفجار گاز داغ بود که به بیرون منبسط می شد.
کویل و همکارانش مطالعه کردند کهکشان های ستارگانو تعجب کرد که آیا این پدیده به نوعی با این مرحله بسیار فعال اما نسبتا کوتاه که مشاهده می شود برخی کهکشان ها از آن عبور می کنند، مرتبط است. اما داده های زیادی از مشاهدات رادیویی خارجی اشیاء وجود نداشت ، بنابراین از آنها استفاده می کردند رصدخانه دبلیو ام کک برای دریافت داده های نوری در یکی از ORC ها.
آنها دریافتند که ORC 4، همانطور که شناخته شده است، دارای یک دسته کامل از ستاره ها است که حدود 6 میلیارد سال سن دارند. این نشان می‌دهد که کهکشان تحت یک انفجار ستاره‌زایی قرار گرفته است که حدود یک میلیارد سال پیش به پایان رسید.
بخش بعدی اجرای شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای بود تا مشخص شود که آیا این انفجار ستاره‌زایی می‌تواند منجر به حباب در حال انبساط در اطراف کهکشان شود یا خیر. و واقعا امکان پذیر است.
برای بازتولید ORC مشاهده شده، یک باد کهکشانی با سرعت حدود 450 کیلومتر (280 مایل) در ثانیه، طی حدود 200 میلیون سال از کهکشان تابش می کند، که توسط انفجارهای ابرنواختر با سرعت بالا سوخت می شود. در این نقطه، باد خاموش می‌شود، اما گاز داغ به شکل حباب به سمت بیرون حرکت می‌کند، در حالی که گاز خنک‌تر دوباره به کهکشان می‌ریزد.
محققان می گویند که این نشان می دهد که ORC ها توسط جریان های کهکشانی، احتمالاً پس از یک دوره انفجار شدید ستاره ها تولید شده اند.
“برای انجام این کار ، به سرعت خروج جرم بالا نیاز دارید ، به این معنی که خیلی سریع مواد زیادی را بیرون می کشد. و گاز اطراف آن درست در خارج از کهکشان باید چگالی کم باشد ، در غیر این صورت شوک متوقف می شود. این دو عامل کلیدی هستند” کویل توضیح می دهد.
“به نظر می رسد که کهکشان هایی که ما در حال مطالعه آن هستیم این نرخ های خروج جرم بالا را دارند. آنها نادر هستند، اما وجود دارند. من واقعاً فکر می کنم که این به ORC هایی اشاره دارد که از نوعی بادهای کهکشانی خروجی منشا می گیرند.”
اگر چنین است، سؤالات جالبی ایجاد می کند. چه مدت ORC قبل از اینکه خیلی ضعیف شود دوام می آورد؟ این پدیده چقدر رایج است؟ آیا این اتفاق برای همه کهکشان های Starburst رخ می دهد یا باید شرایط خاصی وجود داشته باشد؟ آیا انفجار ستاره یک پیش ساز ضروری است؟
بدیهی است که هنوز چیزهای زیادی در مورد این نقاط عجیب در آسمان نمی دانیم وجود دارد – اما یادگیری بیشتر در مورد آنها می تواند سرنخی باشد که در نهایت به ما کمک می کند تا درک بهتری از چگونگی تکامل جهان داشته باشیم.
این مطالعه در منتشر شد طبیعت.
