آلودگی نوری آسمان تاریک را خراب می کند. این بلایی است که رصدخانه های زمینی باید به شکلی با آن مقابله کنند. دانشمندان از یک رصدخانه کوچک در ژاپن برای اندازه‌گیری تغییراتی که وقتی یک شهر مجاور شیوه‌های نورپردازی خود را بهبود بخشید، استفاده کردند. آنها همچنین به چالش هایی که هنوز با آن مواجه است اشاره کردند.
شهر بیسی در منطقه ای نیمه روستایی در جنوب غربی استان اوکایاما در ژاپن واقع شده است. این یک نقطه تعیین شده در آسمان تاریک است و مردم محلی در مورد حفظ دید خود نسبت به ستاره ها مصمم هستند. با این حال، آنها هنوز باید با آلودگی نوری سایر شهرهای منطقه دست و پنجه نرم کنند. این شهر دارای چندین رصدخانه نجومی از جمله رصدخانه نجومی بیسه است. این مرکز دارای یک تلسکوپ 101 سانتی متری به همراه ابزارهای کوچکتر است و برای تماشای آسمان در تمام طول سال برای عموم آزاد است.
این شهر در سال 1989 مقرراتی را در مورد آلودگی نوری ارائه کرد و اولین دولت محلی در ژاپن بود که چنین قانونی را تصویب کرد. چندین سال پیش، شهر و رصدخانه، همراه با شرکای دیگر، با پاناسونیک برای ایجاد یک منطقه دوستدار آسمان تاریک همکاری کردند. به عنوان بخشی از این تلاش، شهر تمام نورهای عمومی خود را با LED با دمای رنگ 3000 کلوین یا کمتر جایگزین کرد. در نتیجه، Bisei توسط DarkSky International (انجمن بین المللی آسمان تاریک سابق) به عنوان “DarkSky تایید شده” تایید شد. با این حال، هنوز برخی از LED های بسیار روشن و با دمای بالاتر، به ویژه در شهرهای مجاور با جمعیت نیم میلیون یا بیشتر، هنوز در حال استفاده هستند. نور آنها همچنان مشکل ایجاد می کند.
نور با آسمان تاریک چه می کند؟
بطور کلی، آلودگی نوری یک مشکل رو به رشد جهانی است. آسمان را تاریک می کند، دید را مسدود می کند و زندگی را برای ستاره شناسان دشوارتر می کند. بارزترین اثر آلودگی نوری در همه جا، توانایی آن در پنهان کردن دید اجسام تاریک و دور است. برای رصدگران نور مرئی، این بدان معنی است که آنها نمی توانند کهکشان های دوردست را تشخیص دهند یا تغییرات ستارگان متغیر را اندازه گیری کنند (مثلا). اخترشناسانی که می‌خواهند طیف‌هایی از اجرام خاص را بگیرند، اغلب متوجه می‌شوند که کار آنها توسط چیزهایی مانند نور ناشی از لامپ‌های بخار جیوه و دیگر منابع “آلوده” شده است.
با این حال، آلودگی نوری بیشتر از آسمان شب تاثیر می گذارد. مطالعه پس از مطالعه نشان می دهد که این امر بر سلامت و ایمنی انسان تأثیر می گذارد. از قضا یکی از دلایل افزایش روشنایی در بسیاری از مکان ها «ایمنی» است. با این حال، هدایت ناخواسته چراغ ها برای ایجاد یک مکان امن، اغلب منجر به نقض جزئی می شود. همچنین یک اثر ناخواسته ایجاد می‌کند: چراغ‌های روشن که مستقیماً به سمت چشم‌های مردم می‌روند، اغلب آنها را نسبت به خطرات پنهان در سایه‌ها یا اتومبیل‌ها و عابران پیاده در خیابان‌های با نور روشن کور می‌کنند. علاوه بر این، آلودگی نوری تأثیرات خاصی بر سایر اشکال حیات، از پرندگان مهاجر گرفته تا جمعیت اقیانوس‌ها دارد.
در دهه‌های اخیر، سازمان‌هایی مانند DarkSky International، انجمن نجوم آمریکا و اتحادیه بین‌المللی نجوم توسط معماران، مقامات ایمنی و سایرین ملحق شده‌اند تا روی راه‌حل‌هایی برای مقابله با آلودگی نوری کار کنند. برای برخی از مکان ها این کار بسیار خوب است و آسمان تاریک با حفظ نور ایمنی لازم باز می گردد. در جاهای دیگر، هنوز کار زیادی برای انجام دادن وجود دارد. رشد اخیر در استفاده از LED برای روشنایی برخی از مشکلات مشابه نورهای رشته ای را ایجاد می کند. ستاره شناسان و دیگران به کار بر روی توصیه هایی برای استفاده عاقلانه از چنین نورهایی برای کاهش مشکلات آلودگی نوری ادامه می دهند.
آیا آسمان تاریک بالای بیسی وجود دارد؟
اخترشناسان ژاپنی ریوسوکه ایتوه و سیوتا مائنو تصمیم گرفتند تا چگونگی تأثیر مقررات آلودگی نوری در شهر بیسی بر مشاهده رصدخانه بیسی را بررسی کنند. این شهر همه چراغ‌های فلورسنت را با چراغ‌های LED جایگزین کرده است که امیدوار بودند روشنایی آسمان را در منطقه نزدیک کاهش دهد. با این حال، آلودگی نوری این نورها و نورهای دورتر هنوز توسط جو پخش می شود که می تواند باعث درخشش قابل توجهی در آسمان شود.
روشنایی آسمان یکی از راه های تعیین اثرات آلودگی نوری است. می توان آن را به روش های مختلفی اندازه گیری کرد. یکی عکاسی از کل آسمان با دوربینی مجهز به لنز تمام آسمان. این به شما یک دید با زاویه باز می دهد. راه دیگر استفاده از دوربین CCD متصل به تلسکوپ است تا دید خوبی از کل آسمان داشته باشید. در نهایت، می‌توانید از یک آسمان‌سنج مخصوص استفاده کنید که مقدار نورسنجی روشنایی آسمان را نشان می‌دهد. Itoh و Maeno از این روش سوم برای اندازه گیری آسمان بالای رصدخانه Bisei استفاده کردند. آنها همچنین از طیف های آسمان از سال 2006 تا 2023 استفاده کردند تا ببینند آیا تغییرات نور بر داده ها تأثیر گذاشته است یا خیر.
آنچه آنها با اندازه‌گیری‌های تمام آسمان و تجزیه و تحلیل داده‌های خود دریافتند، چیزی شبیه به یک کیسه مختلط است. خود شهر بیسی اکنون دارای روشنایی آسمان مشاهده شده در مقیاس بورتل کلاس 4 است. این تقریباً مربوط به یک منطقه گذار بین مناطق روستایی و حومه شهر است. تا حدی تغییر به LED های با دمای رنگ پایین تر به جای لامپ های رشته ای روشن باعث کاهش آلودگی نوری در شهر شده است. با این حال، Itoh و Maeno یک خط طیفی بسیار مشخص را در حدود 4500 A مشاهده کردند که آن را “کوهان آبی” نامیدند. این از LED های سفید روشن با دمای بالاتر است که هنوز در شهرهای اطراف استفاده می شود، اما آنها نمی توانند مستقیماً همه منابع را به طور خاص شناسایی کنند.
شغل آینده
در مقاله‌ای که برای انتشار ارسال می‌کنند، این دو دانشمند به این نتیجه می‌رسند که در حالی که آسمان شهر بیسی به شدت تاریک نیست، پس از ایجاد تغییرات نوری، بهبودهایی وجود دارد. با این حال، آسمان شب همچنان تحت تأثیر آلودگی نوری مناطق مجاور قرار دارد و برای کاهش این مشکل باید کارهای بیشتری در این مناطق انجام شود.
مهمتر از همه، آنها به اهمیت جداسازی منابع منفرد آلودگی نوری در هر منطقه اشاره می کنند. در حالی که شهر بیسی ممکن است محیط محلی خود را بهبود بخشیده باشد، هنوز باید با نور سرگردان مناطق بزرگ شهری مقابله کند. شناسایی این منابع خاص آلودگی نوری گام بزرگی در کمک به شهرداری ها برای یافتن راه هایی برای کاهش مشکلات آلودگی نوری همسایگان روستایی کوچکترشان خواهد بود.
برای اطلاعات بیشتر
تغییرپذیری طولانی مدت آلودگی نوری در شهر بیسه
شهر بیسی، شهر ایبارا
منابع ویدئویی در مورد آسمان تاریک و کاهش آلودگی نوری
