دانشجوی MIT Juana De La O خود را به عنوان یک موجود زنده با انگیزه غذا توصیف می کند، بنابراین جای تعجب نیست که او هنگام بحث در مورد پایان نامه خود در آزمایشگاه یک استاد زیست شناسی و یک استاد زیست شناسی به سراغ تشبیهات غذا و پخت می رود. آدام مارتین.
او پیشنهاد می‌کند که مراحل شکل‌گیری کروسانت را در نظر بگیرید، گاهی اوقات کروسان‌های خانگی را همراه با ارائه ارائه کنید: وقتی خمیر پفکی درست می‌شود، خمیر بارها و بارها روی کره تا می‌شود. بافت‌ها در جنین موش در حال رشد باید به طور مشابه تا شوند و خم شوند و لایه‌ها و ساختارهایی را ایجاد کنند که به ستون فقرات، سر و اندام‌ها تبدیل می‌شوند – اما این بافت‌ها فاقد بازو هستند تا این حرکات را ایجاد کنند.
De La O بسته شدن لوله عصبی، تشکیل ساختاری که به نخاع و مغز تبدیل می شود را مطالعه کرد. اختلالاتی مانند آنسفالی و کرانیوراکیزیس زمانی رخ می دهد که ناحیه سر در جنین در حال رشد بسته نشود. د لا او می گوید که این یک نقص دلخراش است، زیرا 100 درصد کشنده است – اما جنین به روشی کاملاً متفاوت رشد می کند.
او می‌گوید: «کل سیستم عصبی مرکزی شما به موفقیت آن یک رویداد بستگی دارد. در یک سطح اساسی، ما درک بسیار محدودی از مکانیسم‌های مورد نیاز برای بسته شدن عصبی داریم، بسیار کمتر از این که چه چیزی اشتباه می‌کند که منجر به این نقص‌ها می‌شود.»
به صورت فرضی
د لا او بومی شیکاگو است، جایی که مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد و در آزمایشگاه کار کرد. ایلاریا ربای. خواهر دی لا او اولین فردی از خانواده او بود که به کالج رفت و از آن فارغ التحصیل شد – د لا او به نوبه خود اولین فردی از خانواده او است که مدرک دکترا را دنبال کرد.
د لا او از اولین بازدید خود از محوطه دانشگاه متوجه شد که MIT یک محیط یادگیری هیجان انگیز را فراهم می کند.
او می‌گوید: «MIT یکی از معدود مکان‌هایی بود که دانش‌آموزان مدام از سختی زندگی‌شان شکایت نمی‌کردند. “در ناهار با دانش آموزان آینده نگر، آنها با یکدیگر صحبت می کردند و سپس به طور ارگانیک وارد مکالمات در مورد علم می شدند.”
دپارتمان نامه های پذیرش را از طریق ایمیل می فرستد و یک نسخه فیزیکی را از طریق پست معمولی ارسال می کند. نامه دی لا او شامل یادداشت دست نویسی از رئیس بخش، امی کیتینگ، که در آن زمان یک افسر فارغ التحصیل بود، بود که در طول بازدید از دانشگاه با د لا او مصاحبه کرده بود.
او به یاد می آورد: «این واقعاً به من کمک کرد. «من به پزشک عمومی رفتم [principal investigator]و گفت: “اطلاعات جدیدی دارم” و نامه را به او نشان دادم و گریه های نامفهوم زیادی بلند شد.”
برای آماده کردن او برای تحصیلات تکمیلی، والدینش که هر دو مهاجر از مکزیک بودند، تابستان را به د لا او آموزش دادند تا تمام غذاهای مورد علاقه اش را بپزد، زیرا “غذای راحتی مانند خانه است.”
با این حال، زمانی که او به MIT رسید، همه‌گیری کووید-19 جهان را متوقف کرد و آنچه دانش‌آموزان می‌توانستند در طول چرخش تجربه کنند، به شدت محدود کرد. د لا او دور از خانه و تنها زندگی می‌کرد، شیرینی‌پزی را به خود آموخت و شیرینی‌هایی درست کرد که هوس می‌کرد اما نمی‌توانست آپارتمانش را برای خرید ترک کند. د لا او در طول چرخش خود در آزمایشگاه مارتین، آنقدر که دوست داشت سر کار نرفت.
مارتین اخیراً از تعطیلاتی که برای مطالعه یک مدل تحقیقاتی جدید صرف کرده بود، بازگشته بود. مارتین که از لحاظ تاریخی یک آزمایشگاه مگس محسوب می‌شد، برنامه‌ریزی کرد تا به تحقیق در مورد موش بپردازد.
د لا او می‌گوید: «آخرین ارائه‌ام این بود: «این‌جا یک پروژه فرضی است که اگر فرضاً قرار بود با موش‌ها در آزمایشگاه مگس کار کنم، به صورت فرضی انجام می‌دادم».
مارتین به یاد می آورد که تحت تاثیر قرار گرفته است. د لا او در صحبت کردن در مورد علم به شیوه ای جدی و جذاب خوب است و در ادبیات تحقیق کرد و نکاتی را شناسایی کرد که مارتین در نظر نگرفته بود.
مارتین می‌گوید: «این سطحی از استقلال است که من در یک دانش‌آموز به دنبال آن هستم، زیرا برای علم مهم است که کسی را داشته باشد که ایده‌ها و مطالعه و تحقیق مستقل خود را در یک پروژه مشارکت دهد.»
پس از موافقت با پیوستن به آزمایشگاه – اخباری که او از طریق میم با مارتین به اشتراک گذاشت – شروع به کار کرد.
توسعه گرافیکی ماوس
لوله عصبی توسط یک صفحه مسطح تشکیل شده است که دو طرف آن بالا می روند و به هم می رسند تا یک استوانه توخالی را تشکیل دهند. د لا او الگوهای تغییر اکتین و میوزین را در فضا و زمان با رشد جنین مشاهده کرد. اکتین و میوزین پروتئین های فیبری هستند که ساختار سلول های یوکاریوتی را ایجاد می کنند. آنها مسئول برخی از حرکات سلولی مانند انقباض عضلانی یا تقسیم سلولی هستند. فیبرهای اکتین و میوزین همچنین می‌توانند بین سلول‌ها ارتباط برقرار کنند و شبکه‌های گسترده‌ای را تشکیل دهند که حرکات کل بافت‌ها را هماهنگ می‌کند. با نگاهی به ساختار این شبکه‌ها، محققان می‌توانند پیش‌بینی‌هایی در مورد چگونگی تأثیر نیرو بر این بافت‌ها داشته باشند.
De La O نشانه هایی از تفاوت در کشش بافت در طول مراحل بحرانی بسته شدن لوله عصبی پیدا کرده است که به توانایی بافت برای تا شدن و تشکیل لوله کمک می کند. او خاطرنشان می کند که آنها اولین گروه تحقیقاتی نیستند که این را پیشنهاد می کنند، اما آنها نشان می دهند که الگوهای استرس در مرحله رشد یکسان نیستند.
د لا او می‌گوید: «پروژه من، در یک سطح واقعاً بنیادی، یک اطلس رشد موش در مراحل اولیه برای اکتین و میوزین است.» این مجموعه داده هنوز در این زمینه وجود ندارد.
با این حال، De La O تجزیه و تحلیل‌ها را منحصراً در نمونه‌های ثابت انجام می‌دهد، بنابراین می‌تواند پدیده‌هایی را تعیین کند که در واقع رفتار بافت‌ها را ندارند. برای تعیین اینکه آیا این مورد است، De La O قصد دارد نمونه های زنده را تجزیه و تحلیل کند.
ایده این است که اگر بتوان با دقت یک دستمال را برش داد و مشاهده کرد که با چه سرعتی جمع می‌شود، مانند بریدن یک نوار لاستیکی علمی، از این اندازه‌گیری‌ها می‌توان برای تقریبی نیروی وارد بر بافت استفاده کرد. با این حال، تکنیک‌های لازم هنوز در حال توسعه هستند و اکثر مناطق بوستون در حال حاضر فاقد تجهیزات و تخصص لازم برای انجام این آزمایش‌ها هستند.
بخش بزرگی از کار او در آزمایشگاه، کشف چگونگی جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌های مرتبط است. این تحقیق در حال حاضر او را به دور و بر، هم به معنای واقعی و هم به صورت مجازی برده است.
د لا او می گوید: “ما دریافته ایم که مردم با زمان و تخصص خود بسیار سخاوتمند بوده اند.” همه چیز را زیر سوال خواهم برد.
د لا او به دانشگاه ویرجینیا سفر کرد تا تکنیک های تصویربرداری زنده را از استادیار زیست شناسی سلولی بیاموزد. آن ساترلندو او نیز با او در تماس بوده است گابریل گالیا در دانشگاه کالج لندن، جایی که مارتین و دی لا او در حال بررسی حضور برای ادامه تحصیل هستند.
او می‌گوید: دلایل زیادی وجود دارد که چرا این آزمایش‌ها اشتباه می‌شوند، و یکی از آنها این است که من هنوز آموزش ندیده‌ام. هنگامی که متوجه شدید که چگونه کارها را در یک محیط بهینه انجام دهید، می توانید نحوه انجام آن را در یک محیط کمتر بهینه بیابید.
همکاری و اجتماع
د لا او اکنون کارنامه آشپزی خود را فراتر از دستور العمل های خانوادگی گسترش داده است و هنگام بازدید از خانه، خلاقیت های جدید خود را به اشتراک می گذارد. او در دانشگاه MIT میزبان مهمانی‌های شام بود، از جمله مهمانی‌هایی که در آن همه چیز از پیش‌غذاهای خوش طعم گرفته تا دسرهای شیرین حاوی عسل بود، به لطف یک دوره فعالیت‌های مستقل برای سازندگان این ماده چسبنده، و برای اولین بار با دیگر فارغ‌التحصیلانش پای سیب درست کرد و چشید. یک بعد از ظهر چیدن سیب
د لا او می‌گوید که او هنوز یاد می‌گیرد که چگونه به انجام کارهای اضافی خارج از وظایف عادی خود به عنوان دانشجوی دکترا نه بگوید. او دریافته است که فشار زیادی بر دانش‌آموزان کم‌نماینده وجود دارد تا در خط مقدم تلاش‌های گوناگونی قرار گیرند، و در حالی که کار را بسیار رضایت‌بخش می‌داند، می‌تواند و در گذشته خود را بسیار ضعیف کرده است.
او به شوخی می گوید: “هر بار که برنامه ای را می بینم که می پرسد، “چگونه می خواهید برای افزایش تنوع کار کنید”، قوی ترین غریزه من این است که فقط بنویسم: “من قهوه ای هستم و در اطراف – خوش آمدید.” “بزرگترین کاری که می خواهم انجام دهم این است که به جایی که می روم برسم. دستیابی به اهدافم اساساً تنوع را افزایش می دهد، اما من همچنین می خواهم عملکرد خوبی داشته باشم زیرا می دانم که اگر این کار را انجام دهم، همه چیز را برای افرادی که بعد از من می آیند بهتر خواهم کرد.
د لا او مطمئن است که مسیر او در دانشگاه خواهد بود، و عیب یابی، ایجاد پروتکل ها و ایجاد استانداردهایی برای کار او در آزمایشگاه مارتین “بخشی عالی از برنامه آموزشی من است.”
د لا او و مارتین پروژه جدیدی را در مدلی جدید برای آزمایشگاه پایان نامه د لا او آغاز کردند، بنابراین بسیاری از دوره های تحصیلات تکمیلی او صرف ایجاد زمینه برای تحقیقات آینده خواهد شد.
مارتین می‌گوید: «امیدوارم سفرهای او چشم‌های جوانا را به این واقعیت باز کند که علم جامعه بزرگ‌تری است و به او بیاموزد که چگونه همکاری‌ها را رهبری کند. “به طور کلی، من فکر می کنم این پروژه برای دانش آموزی با جاه طلبی عالی است. به عنوان یک دانش آموز، من از پروژه های بسیار باز بهره بردم و به گذشته نگاه می کنم که چگونه آنها من را برای کار امروز آماده کردند.
