یک مطالعه جدید نشان داده است که سیستم مغزی که به ما امکان می‌دهد درد خود را سرکوب کنیم با افزایش سن تغییر می‌کند و تفاوت‌های جنسیتی در این تغییرات ممکن است زنان را نسبت به مردان در بزرگسالی بیشتر به دردهای متوسط حساس‌تر کند.
محققان از اسکن‌های fMRI برای بررسی پاسخ‌های مغزی در مردان و زنانی که شدت و ناخوشایند بودن درد را در هنگام قرار گرفتن در معرض افزایش سطوح گرما ارزیابی می‌کردند، استفاده کردند. نتایج نشان می‌دهد که تفاوت‌های جنسیتی در درک درد احتمالاً می‌تواند حداقل تا حدی در این شبکه مغزی ردیابی شود و شواهد جدیدی ارائه می‌کند که این تفاوت‌های جنسیتی ممکن است با افزایش سن متمایزتر شوند.
نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «آخرین بخش این مطالعه جنسیت بر اساس سن را بررسی می‌کند میشل فایلادستیار در کالج پرستاری دانشگاه ایالتی اوهایو. “بیشتر کارهایی که مشخص می کند کدام نواحی در مغز به درد پاسخ می دهند، در افراد بین 18 تا 40 سال انجام شده است. ما می‌خواهیم بفهمیم که در سنین 30 تا 90 سالگی چه اتفاقی می‌افتد، زیرا در این زمان است که افراد شروع به تجربه درد مزمن می‌کنند. ”
این مطالعه اخیرا در منتشر شده است مجله درد.
بسیاری از تحقیقات قبلی نشان داده است که زنان نسبت به مردان به درد حساس‌تر هستند، اما مناطق مغز و عملکردهای پشت تفاوت‌های جنسیتی در درک درد تا حد زیادی یک راز باقی مانده است. و در بزرگسالی بعدی، زمانی که خطر درد مزمن بیشتر است و تحمل درد ما کاهش می یابد، حتی کمتر در مورد نقش مغز در درک درد شناخته شده است.
در این مطالعه، محققان تصریح کردند که تفاوت‌های مبتنی بر جنسیت را به طور جامع بررسی کردند، که ممکن است نه تنها به جنسیت بیولوژیکی، بلکه به عوامل اجتماعی که بر نحوه واکنش افراد به درد تأثیر می‌گذارد نیز مربوط باشد.
بخش تصویربرداری این مطالعه بر سیستم تعدیل کننده درد نزولی (DPMS) متمرکز است، مرکزی از نواحی مغز که با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند تا درگیر انتقال سیگنال – از جمله فعال‌سازی گیرنده‌های مواد افیونی – شوند که به ما امکان می‌دهد درد خود را کاهش دهیم.
نمونه مورد مطالعه شامل 27 زن و 32 مرد بین 30 تا 86 سال بود که از آنها خواسته شد گزارش دهند که چه زمانی گرمای اعمال شده به سطوح درد به سختی قابل توجه، خفیف و متوسط می رسد و میزان ناخوشایند بودن هر سطح را ارزیابی کنند. محققان از تصویربرداری fMRI برای نظارت بر فعالیت DPMS استفاده کردند که با پاسخ درد فردی هر شرکت‌کننده مطابقت داشت.
فایلا، همچنین محققی در این زمینه، گفت: «نحوه‌های مختلفی از مغز در این تفاوت‌ها بین درک شدت درد و ناخوشایند بودن وجود دارد، بنابراین فکر کردیم مهم است که به هر دو نگاه کنیم و ببینیم که چگونه این نواحی مغز در هنگام درد به کار گرفته می‌شوند.» مرکز پیری سالم، خود مدیریتی و مراقبت جامع در کالج پرستاری ایالت اوهایو.
نتایج نشان می دهد که چندین ناحیه در سیستم تعدیل درد مغز تفاوت جنسیتی را نشان می دهد: در درد متوسط، مردان با افزایش سن پاسخ DPMS را افزایش می دهند، در حالی که پاسخ DPMS در زنان با افزایش سن کاهش می یابد. تصور می شود که کاهش پاسخ در مغز به توانایی کمتری برای مهار عملکردهای فیزیولوژیکی خود برای کاهش درد تبدیل می شود.
فرضیه به عنوان یک کلمه کلیدی: اگرچه تصور می شود DPMS نقش مهمی در حساسیت و تحمل درد دارد، محققان هنوز در حال کار برای توصیف دقیق نحوه عملکرد و نحوه نمایش یک سیستم دست نخورده در مقابل ناکارآمد در اسکن هستند.
Faila گفت: “ما دقیقاً نمی دانیم که پاسخ بهینه DPMS چیست.” “آیا ما می بینیم که برای جبران درد شما فعال شده است، یا در حال حاضر کار می کند، به این معنی که درد می توانست بدتر باشد؟”
محققان در حال ادامه این کار هستند، که شامل بررسی فعالیت مغز در افرادی است که ممکن است در بیان دردشان مشکل داشته باشند – مانند افراد مبتلا به زوال عقل یا اوتیسم.
فایلا گفت، هر چه دانشمندان بیشتر بتوانند در مورد نقش مغز در درک درد بیاموزند، شانس بیشتری برای مدیریت درد موثرتر خواهد بود.
«درد چنین تجربه فردی است. در علم، ما به سمت عوامل فردی حرکت می کنیم که می توانند به طور خاص بر درد تأثیر بگذارند و چه چیزی آن را برای هر فرد متفاوت می کند. این ممکن است مکانیسمی را مشخص کند که ما می‌توانیم آن را هدف قرار دهیم، یا حتی به ما درک بهتری بدهد که سطوح مختلفی از توانایی ذاتی برای تعدیل درد وجود دارد.
این مطالعه در مرکز پزشکی دانشگاه واندربیلت انجام شد و با کمک مالی از موسسه ملی پیری که به تاد مونرو از ایالت اوهایو و رونالد کوان از مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تنسی اعطا شد، حمایت شد.
سایر نویسندگان مشترک شامل پل بیچ از دانشگاه اموری، سباستین آتالا از دانشگاه کارولینای شمالی، و مری دیتریش و استیون بروئل از دانشگاه واندربیلت هستند.
متصل
مطالب موجود در این بیانیه مطبوعاتی از سازمان تحقیقاتی اصلی آمده است. محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود. من بیشتر می خواهم؟ برای ایمیل روزانه ما ثبت نام کنید.
