آیا ویکتوریایی ها واکنش سریع تری داشتند؟ – هک برای ذهن

روانشناسان از قبل از وجود روانشناسی زمان واکنش را اندازه گیری می کردند و امروزه نیز جزء اصلی آزمایشات روانشناسی شناختی هستند. روانشناسان معمولاً به دنبال تفاوت در زمان پاسخ دادن شرکت کنندگان به محرک ها در شرایط مختلف به عنوان شواهدی از تفاوت در نحوه پردازش شناختی تحت آن شرایط هستند.

گالتوناصلاح نژاد و آماردان معروف، جمع آوری کرد مجموعه داده بزرگ (n=3410) از به اصطلاح “زمان واکنش ساده” در سالهای پایانی قرن نوزدهم. علاقه گالتون با علاقه بسیاری از روانشناسان معاصر کاملاً متفاوت بود – او به اندازه گیری زمان واکنش به عنوان شاخص تفاوت های فردی علاقه مند بود. نظریه گالتون این است که تفاوت در سرعت پردازش ممکن است زمینه ساز تفاوت در هوش باشد و شاید بتوان این تفاوت ها را با ثبت زمان واکنش افراد به طور موثر ارزیابی کرد.

داده‌های گالتون احتمال جالبی را ایجاد می‌کند – آیا مردم امروز، بیش از 100 سال بعد، سریع‌تر از شرکت‌کنندگان گالتون هستند یا کندتر؟ اگر به نظریه گالتون اعتقاد دارید، پاسخ نه تنها به شما می گوید که آیا احتمال دارد در مسابقه قرعه کشی سریع با یک کماندار ویکتوریایی برنده شوید، بلکه ممکن است بینشی در مورد تغییرات نسلی در عملکرد شناختی به طور گسترده تر ارائه دهد.

زمان پاسخ [RT] داده ها نقطه مقابل جالبی را برای مشهورترین تغییر تاریخی در عملکرد شناختی ارائه می دهند – افزایش نسلی در IQ، معروف به اثر فلین. اثر فلین دو نوع از مردم را شگفت زده می کند – کسانی که به “بچه های امروزی” نگاه می کنند و به طور غریزی می دانند که آنها نسبت به نسل خود کمتر تحصیل کرده، باهوش و نظم کمتری دارند (این موضوع مستند شده است. در هر نسلی حداقل تا یونان باستانو آنهایی که امروز کودکان را تماشا می‌کنند و از تعهدات نظری قبلی می‌دانند که هر نسل باید احمق‌تر از نسل قبلی باشد (چون افراد باهوش‌تر فرزندان کمتری دارند، ایده این است).

اگرچه اثر فلین با این ایده که مردم احمق‌تر می‌شوند در تضاد است، به نظر می‌رسد که امیدی در داده‌های زمان واکنش نهفته است. شاید شرکت کنندگان ویکتوریایی واقعاً زمان واکنش سریع تری داشتند! چندین مقاله علمی (1، 2) سعی کرد نتایج گالتون را با مطالعات جدیدتر مقایسه کند، که برخی از آنها سعی در استفاده از دستگاه مشابه و همچنین روش اندازه گیری مشابه داشتند. ایناهاش سیلورمن (2010):

RT های به دست آمده توسط بزرگسالان جوان در 14 مطالعه منتشر شده از سال 1941 با RT های به دست آمده توسط بزرگسالان جوان در مطالعه ای که توسط گالتون در اواخر دهه 1800 انجام شد، مقایسه شد. این احتمال که این تفاوت ها در نتایج به دلیل ابزارهای زمان بندی معیوب باشد در نظر گرفته شده است اما بعید تلقی می شود.

وودلی و همکاران (2015) یک نمودار مفید دارند (نتیجه گالتون در زیر سمت چپ نشان داده شده است):

بنابراین تفاوت تنها 20 میلی ثانیه (یعنی یک پنجاهم ثانیه) در طول 100 سال است، اما از نظر زمان واکنش، این یک تکه بزرگ است – یعنی شرکت کنندگان مدرن حدود 10٪ کندتر هستند!

با این چه کنیم؟ به طور معمول، ما وزن زیادی روی یک مطالعه، حتی مطالعه ای با 3000 شرکت کننده، نمی گذاریم، اما جایگزین های زیادی وجود ندارد. اینطور نیست که ما به جوانان متولد قرن 19 دسترسی داشته باشیم تا ببینیم آیا نتیجه تکرار می شود یا خیر. مایه تاسف است که مطالعات مداخله‌ای بیشتری وجود ندارد تا بتوانیم این پیش‌بینی معقول را آزمایش کنیم که شرکت‌کنندگان از دهه 1930 باید در میانه راه بین شرکت‌کنندگان ویکتوریایی و مدرن باشند.

و حتی اگر این اطلاعات را باور کنیم، چه مفهومی داره؟ کاهش واقعی ظرفیت شناختی؟ بار شناختی بیش از حد بر عملکردهای دیگر؟ تغییرات انگیزشی؟ تغییر در نحوه انجام آزمایش ها یا رویکرد شرکت کنندگان؟ من هنوز از بچه ها دست نمی کشم.

منابع:

• ایروین، WS (2010). زمان واکنش ساده: مثل قبل نیست. مجله روانشناسی آمریکا، 123(1)، 39-50.
• Woodley، MA، Te Nijenhuis، J.، & Murphy، R. (2013). آیا ویکتوریایی ها از ما باهوش تر بودند؟ کاهش هوش عمومی همانطور که توسط یک متاآنالیز تاخیر زمان واکنش ساده ارزیابی می شود. هوش، 41(6)، 843-850.
• وودلی، M.A.، te Nijenhuis، J.، و مورفی، R. (2015). ویکتوریایی ها هنوز سریعتر از ما بودند. تفسیر: عوامل مؤثر بر تأخیر زمان واکنش ساده. مرزها در علوم اعصاب انسانی، 9452.