آیا حیوانات می دانند که رابطه جنسی منجر به بچه دار شدن می شود؟

مطلب زیر گزیده ای از خبرنامه طبیعت ما Wild Wild Life است. برای دریافت رایگان آن ثبت نام کنید هر ماه به صندوق ورودی شما.

من فقط خاطرات مبهمی از درس های تربیت جنسی در مدرسه دارم. اما تقریباً مطمئن هستم که در هیچ نقطه‌ای به ذهنم خطور نکرده است که یک سوال اساسی بپرسم: چگونه کسی این چیزها را در وهله اول کشف کرده است؟

برخی از اقدامات ما عواقب تقریباً فوری دارند. حتی کودکان خردسال به تنهایی یاد می گیرند که نوشیدن آب راهی عالی برای رفع تشنگی آنهاست. اما رابطه جنسی بلافاصله منجر به تولد نوزاد نمی شود. حتی ثبت بارداری معمولا هفته ها طول می کشد. ماه ها قبل از تولد می گذرد.

در تمام جوامع بشری در سراسر جهان، این درک قوی وجود دارد که رابطه جنسی باعث نوزاد می شود. اما احتمالاً مستلزم مشاهده دقیق، تفکر عمیق و توانایی ردیابی مطمئن و دقیق زمان برای افراد باستانی برای ایجاد ارتباط بین این دو بود. همچنین ممکن است نیاز به زبان داشته باشد تا افراد بتوانند نظرات خود را مورد بحث و اصلاح قرار دهند.

و این ما را به حیوانات غیر انسانی می رساند. با توجه به اینکه هیچ گونه جانوری دیگر ظرفیت زبان و استدلال انتزاعی ما را ندارد، آیا بقیه ما متوجه می شویم که بچه ها از کجا آمده اند؟

هالی دانسورث، یک انسان شناس زیستی در دانشگاه رود آیلند، متقاعد شده است که این کار را نمی کنند. اگر حق با او باشد، به این معنی است که ما جنبه های کلیدی رفتار حیوانات را کاملاً اشتباه درک کرده ایم.

در نظر گرفتن به عنوان مثال، موقعیتی که در آن یک شیر نر جوان، نر آلفای غرور را از بین می برد. اندکی پس از پیروزی او، آلفای جدید می تواند به طور سیستماتیک تمام توله ها را در چیزی که اکنون غرور اوست بکشد – و ما فکر می کنیم که می دانیم چرا. همانطور که راویان مستند تلویزیونی توضیح می دهند، مرد جوان مطمئن می شود که «او وقت خود را برای محافظت از توله هایی که مال او نیستند تلف نمی کند“.

زیست شناسان نیز گاهی از زبانی مشابه استفاده می کنند. یک مقاله تحقیقاتی در سال 2016 که به بررسی مراقبت از والدین نر در میان پستانداران می‌پردازد، بیان می‌کند که برخی از گونه‌ها – به عنوان مثال بیش از حد آمریکایی – به مراقبت از فرزندان کمک خواهند کرد، اما به احتمال زیاد چنین رفتاری تکامل خواهد یافت.همانطور که مردان اطمینان بیشتری از پدری پیدا می کنند“.

مفاهیمی که در اینجا وجود دارد این است که این حیوانات می‌دانند که رابطه جنسی منجر به بچه‌ها می‌شود و تا حدودی تصور می‌کنند که آیا آنها زاده بچه‌هایی بوده‌اند که با آنها روبرو می‌شوند یا نه.

دانسورث چندین سال را صرف تحقیق کرد که چرا ما از این نوع زبان هنگام صحبت در مورد حیوانات استفاده می کنیم. در نهایت، او نتیجه گرفت، ما این کار را صرفاً به این دلیل انجام می‌دهیم که ما انسان‌ها اینگونه فکر می‌کنیم – و فرض می‌کنیم که حیوانات غیرانسانی نیز همینطور فکر می‌کنند. اما، همانطور که او اخیراً در مورد این ایده با او صحبت کردم، به من گفت، به سادگی هیچ مدرک محکمی وجود ندارد که هر گونه حیوان دیگری ارتباط بین جنسیت و نوزاد را درک کند. آنها فاقد چیزی هستند که دانسورث آن را «آگاهی تولیدمثلی» ما می نامد.

دانسورث می‌گوید: فکر می‌کنم این ایده بسیار عمیقی است که همه چیز را تغییر می‌دهد. اگر به این صورت نگاه کنیم، نه تنها یک شیر نر توانایی ذهنی ندارد که بداند آیا او پدر یک کودک خردسال است یا نه، بلکه تقریباً نمی‌داند که جهان چیزی به نام «پدر» را در خود جای داده است.

دانسورث چندین مقاله طولانی و محبوب نوشت که پیامدهای ایده خود را بررسی کرد- ارسال شده توسط ایون در سال 2017، خواندن الزامی است – اما او می گوید که بازخوردهایی که از همکاران و غیر دانشمندان دریافت کرده متفاوت بوده است.

او می‌گوید: «وقتی می‌گویید حیوانات نمی‌دانند که رابطه جنسی باعث بچه‌دار شدن می‌شود، مردم از طرف حیوانات در سراسر جهان توهین می‌شوند.»

دانسورث می‌گوید یکی دیگر از پاسخ‌های رایج منتقدان این است که حیوانات باید از ارتباط بین جنسیت و تولید مثل آگاه باشند وگرنه اصلاً مزاحم رابطه جنسی نمی‌شوند – و نرهای آلفا برای کشتن نوزادان زحمتی نمی‌کشند. اما او می گوید که ارائه توضیحات خنثی تری برای این رفتارها آسان است.

به عنوان مثال، حیواناتی که میل جنسی قوی دارند نسبت به حیواناتی که میل جنسی کمتری دارند، احتمال بیشتری برای تولید مثل دارند. این غیر منطقی نیست که فرض کنیم این ویژگی رفتاری ارثی است، بنابراین کاملاً ممکن است که حیوانات بدون درک نقش جنسی در تولید مثل، تمایل به داشتن رابطه جنسی داشته باشند.

به طور مشابه، شیر نر که مدت کوتاهی پس از کنترل غرور، توله ها را می کشد، ممکن است شانس خود را برای انتقال ژن های خود از این طریق افزایش دهد. این ممکن است فشار انتخابی کافی را به نفع شیرهای نر در کشتن توله ها ایجاد کند. به سادگی لازم نیست فرض کنیم که شیر چیزی در مورد پدری توله ها می داند.

هنگامی که این خط فکری را اتخاذ کردید، به راحتی می توانید به راه های دیگری فکر کنید که از طریق آنها رفتار حیوانات را می توان نادرست تفسیر کرد. همینطور که دارم می نویسم، گربه خانگی من روی تخت گربه نشسته و با دقت خزش را مسواک می زند. مردم این را می دانند بهداشت شخصی خوب می تواند ما را سالم نگه دارد – اما بعید به نظر می رسد که گربه من خودش را اصلاح کند زیرا او نیز از این ارتباط آگاه است.

ایده دانسورث انواع مفاهیم را برای درک تکامل انسان، چه بیولوژیکی و چه فرهنگی، مطرح می کند. اما یکی از مواردی که او به‌ویژه مایل است بر آن تأکید کند این است که کارش شکاف شناختی گسترده بین انسان‌ها و حیوانات دیگر را برجسته می‌کند. در طول چند دهه گذشته، روندی در علم وجود داشته است که ما را به پذیرش این امر تشویق می کند ما از نظر شناختی به اندازه‌ای که قبلاً فکر می‌کردیم منحصربه‌فرد نیستیم. به ما گفتند به نظر می رسد ماهی ها قادر به شمارش هستند، میمون ها در استفاده از ابزار سنگی مهارت دارند و زنبورها می توانند گلف بازی کنند.

دانسورث می‌گوید: این تحقیق برخی از مفسران را تشویق کرده است که دیدگاهی مبهم نسبت به گونه ما داشته باشند و استدلال کنند که ما واقعاً چیز خاصی نیستیم. او می گوید: دیدن این ایده در چاپ بسیار عجیب است. آگاهی تولیدمثلی ما می تواند به ما کمک کند تا بفهمیم چقدر متفاوت هستیم.

دانسورث استدلال می کند که این در واقع به ما کمک می کند تا حیوانات غیرانسانی را بهتر درک کنیم و از آنها قدردانی کنیم. ما هیچ لطفی به آنها نمی کنیم با تنبلی انسان سازی آنها. او می گوید: «آنها فقط افراد پرمو نیستند. دنیای طبیعی زمانی بسیار جالب تر می شود که فرض کنیم حیواناتی در آن زندگی می کنند که طرز تفکر خاص خود را دارند.